Josalien heeft een pop, genaamd Lina. Deze pop is haar alles, ze gaat overal mee naar toe, alles wat ze meemaakt, wordt met Lina nagespeeld en de hele dag is ze aan het zorgen; luiers verschonen, insmeren met zonnebrandcrème (wat mama dan weer een minder goed idee vond), kleertjes wassen als ze in haar broek geplast heeft, eten en drinken geven en natuurlijk ook samen slapen. Gisteren ging ze samen met haar pop op de bank liggen 'slapen' en zo lief was dat om te horen: "ik ben er voor jou hoor, ik ga niet weg, ik blijf altijd bij jou, jij bent mijn liefie" Ik smelt dan en hoor mezelf terug. Ik ben zo blij dat mijn aanwezigheid dus echt gewaardeerd wordt (hoewel ik die dag nou net níet die lieve moeder was, wegens net iets te moe).
Maar goed, Lina gaat helemaal mee in het gezinsleven en ik kreeg steeds vaker de vraag waarom Lina geen jas heeft. Het arme poppenkind heeft het buiten erg koud en wordt zelfs met 25 graden nog toegedekt met een denken. Bij het slapengaan, kreeg ik steeds de vraag waarom Lina geen slaapzak heeft. En het poppenkind werd wederom bij gebrek aan beter maar in een denken gewikkeld.
Maar ik ben de beroerdste niet, ik zorg natuurlijk goed voor mijn kroost en Lina is toch ook een beetje onderdeel van ons gezien. Dus liet ik Josalien uit mijn stoffenkast een stofje kiezen (en ze koos een foeilelijk okergeel tricot wat er laaaang ligt) om een slaapzakje van te maken. Ik maakte de domme fout door dit vlak voor het slapengaan te doen en Josalien kon vervolgens absoluut niet slapen voordat het slaapzakje klaar was. Gelukkig was het nog geen half uur werk, maar het is toch stressen met een peuter naast je die elke 30 seconden informeert of je al klaar bent.
Josalien was er erg blij mee en Lina kon er meteen in slapen. Binnenstebuiten weliswaar, maar dat vond Lina niet erg en ik was best trots dat Josalien de rits ook op deze manier gewoon dicht kon maken. En gelukkig paste hij precies. Dat is toch altijd spannend als je zo op het oog iets maakt, zonder er een meetlint bij te pakken.
En dan de jas. Ik heb al een tijdje een lief pip stofje klaarliggen (ook door Josalien zelf uitgekozen) voor een zomerjasje voor Josalien en eindelijk vond ik een beetje tijd om daarmee aan de slag te gaan. Maar Josalien wilde prompt van dezelfde stof ook een jasje voor Lina en liefst éérst die. Dus de patroondelen voor haar jas aan de kant en potlood en patroonpapier erbij. Dit leek me een werkje dat ik beter toch niet helemaal zonder meten zou kunnen doen. En vanmorgen heb ik het gevalletje in elkaar gezet. Ik moet zeggen dat ik het wel een enorm priegelwerk vond om zo'n piepklein jasje te maken. Ik wilde hem net als die van Josalien maken, dus ook met voering, maar dat was wel echt priegelen. Maar het is gelukt. Ik kan hem nog niet passen, want Lina is met Josalien mee naar het kinderdagverblijf. De mouwen lijken toch wat aan de krappe kant, maar gelukkig hoeft de pop er niet zo intensief mee te kunnen spelen en bewegen als Josalien zelf. En dan nu eindelijk die jas voor Josalien maar eens gaan maken!
