Pagina's

Posts tonen met het label koken moestuin en ander leuks. Alle posts tonen
Posts tonen met het label koken moestuin en ander leuks. Alle posts tonen

zaterdag 30 april 2011

Nieuwe plantjes voor de moestuin

GJ heeft tegen beter weten in weer een nieuw rijtje radijs gezaaid. Het zal mij benieuwen. Verder hebben we nu binnen courgette en munt gezaaid. Voor buiten hebben we vandaag een paar mooie tomatenplanten gekocht (hebben we ook gezaaid, maar die zijn nog zo klein) en twee gele paprika's. Ik ben heel benieuwd of de paprika's het gaan doen! Oh ja en nog nieuwe basilicum (de andere was doodgevroren) en rozemarijn, want het zaaisel wilde maar niet opkomen.

Tomaten:

Gele paprika:

De wortels en uien groeien goed:

De kruiden; rozemarijn, selderij, tijm, basilicum en bieslook:

Driewieler van Josalien, deze past zo mooi in het tuin-geheel :-D

Een deel van de vaste planten tuin. Alles begint weer zo heerlijk te groeien!

woensdag 27 april 2011

Radijsjes geoogst

Gisteren nog zei GJ dat de radijsjes al bijna geoogst konden worden. Hij had er al een geproefd en deze was heerlijk, maar nog wat aan de kleine kant. Nog heel even wachten dus.

Toen ik vandaag in de tuin kwam, waren echter alle radijsjes weg en het zag er wat rommelig uit. Ik heb nog naar GJ gemaild of hij ze toevallig toch allemaal alvast geoogst had, maar nee. Waarschijnlijk was het de hond (maar dan zou ik dat toch gemerkt moeten hebben?) of een konijn, die zitten hier ook.

Toch wel een beetje jammer. Nu moeten we ons maar eens gaan bezinnen over hoe we de wortels moeten gaan beschermen. Het zielige draadje dat GJ gespannen had, houdt de dief in ieder geval niet tegen. En zowel hond als konijnen lusten ook wortels, dus ik heb niet de illusie dat hen een ander lot beschoren is, als we er niet iets tegen doen.

vrijdag 15 april 2011

Vorderingen in Tilly's moestuin

Met de kruidentuin gaat het nog niet denderend. De selderij, tijm en bieslook doen het prima, maar de basilicum is nu al op sterven na dood. Ik denk dat het nachtvorst-technisch een beetje te vroeg was daarvoor. In de vensterbank staat een kweekbak waarin de rozemarijn haar best doet te ontkiemen en ik heb ook wat munt gezaaid. Het blijft altijd spannend wat er op zal komen.

In de moestuin begint er wel het een en ander op te komen, maar ook nog niet om over naar huis te schrijven. De paprika laat het voorlopig helemaal afweten, evenals de bonen. Maar de uien en wortels komen bij bosjes op, net als de radijsjes. Na een regenbuitje begint er een mooi groen laagje over de moestuin te komen. Trouwens, de tomaten doen het ook!



dinsdag 29 maart 2011

Moestuin in wording

Josalien is nu ruim tweeënhalf (bijna drie, maar ik ben nog in de ontkenning dat het echt zo snel gaat) en begint nu echt interesse te krijgen in haar omgeving. Ze wil precies weten hoe dingen werken en al begrijpt ze niets van de uitleg, ze staat er met een serieus koppie bij de knikken.
We hebben al sinds we hier wonen elke zomer wat groente en/of kruiden geteeld in potten en vorig jaar zelfs een enorm goede courgette-oogst gehad, maar het was toch wel erg moestuinieren op een postzegel.

Nu is onze tuin niet erg groot, dus heel veel meer dan een postzegel hebben we niet, maar we hebben toch wat plekjes geschikt bevonden voor een moestuin, dus er zijn wat planten weggegaan of verplaatst mo ruimte te maken voor dit leerzame (niet in het minst voor ons) project. Josalien vindt het prachtig en 'helpt' ons mee. Met haar neus op de grond kijkt ze hoe de zaadjes de aarde in gaan.

We hebben er totaal geen verstand van. Ik heb wel verstand van vaste platen en een enkele struik, maar de moestuin is nieuw voor mij. En voor GJ net zo goed. Dus we doen maar wat er op de zakjes staat, zonder te weten of we moeten bemesten of juist niet en hoe het verder gaat. Maar ach, we hadden ook een geweldige courgette-oogst vorig jaar, dus waarom niet meer daarvan?

In dit stukje tuin komen, wortelen en uien, paprika, radijs en sla.


Hier een klein hoekje voor de aardbeien (we hebben wel veel vogels in de tuin, dus of we ze zelf gaan eten is afwachten. Het touw is overiegens in beide tuintjes om te voorkomen dat de hond in de warme aarde gaat liggen zonnen. Maar inmiddels is gebleken dat de hond geen boodschap heeft aan dit verbod en gewoon onder het touwtje door kruipt of er overheen stapt, net hoe het uitkomt.

In een hoekje van de foto zie je een grote wasteil (lek geboord), daarin komen de slaboontjes.


Hier ene klein stukje voor de kruidentuin. Ik ben alleen bang dat ik de basilicum er nog niet in had moeten zetten, na een nachtje met wat vorst zag het plantje er een stuk minder levend uit dan de dag ervoor.


De appelboom ;-) Maar die hadden we al en paar jaar.


De courgette-bakken. Er kan mooi in elke bak één courgetteplant. We moeten nog even de grond wat aanvullen en verrijken (waarmee eigenlijk?) en intussen staan binnen alvast de potjes hun zaadje uit te broeden.


En intussen ga ik alvast wat recepten zoeken.

woensdag 22 augustus 2007

Appelmoes en pruimenjam


Mijn schoonvader heeft een enigzins verwaarloosd hoogstamboomgaardje met heel oude fruitbomen. Rode en blauwe pruimen, zoete en zure appels en stoofperen, het is er allemaal te vinden. Meestal valt het grootste deel van het fruit op de grond waar het vanzelf wegrot. Soms geeft hij wat fruit weg. Dit jaar is de oogst echter gigantisch en is mijn schoonvader ineens aan iedereen aan het uitdelen. Ook bij ons kwam hij met zakken vol aan. Tja vier kilo pruimen eet je niet even in een paar dagen op en dan heb ik het nog niet over de grote zakken met appels en stoofperen die hij meebracht.
Gisterenavond ben ik dus maar aan de slag gegaan om het lekkere fruit te veranderen in iets dat iets langer bewaard kan worden. We hadden nog vijf grote appelmoespotten staan (je weet nooit waar je het nog eens voor nodig hebt). GJ heeft een halve zak appels geschild (en was daar twee uur mee bezig). Daar heb ik drie grote potten grove appelmoes van gemaakt.
Ik heb daarna de zak met pruimen onder handen genomen. Jam maken leek me de beste optie. Ik houd eigenlijk helemaal niet van jam, ik vind het veel te zoet. Ik vond op internet echter een recept waarbij ze er niet zo veel suiker in doen en dat levert 'light' jam op die ook nog veel lekkerder is, volgens de schrijver van het recept tenminste. Toen moest er met een ander probleem worden afgerekend; ik had geen jampotjes. Onze grote steun en toeverlaat de overbuurvrouw bood echter uitkomst; ze heeft bergen met babyvoedingpotjes en was gelukkig al even niet bij de glasbak geweest. Ik moest maar aangeven hoeveel ik er wilde; 10, 20? We hebben er tien meegenomen en daarnaast nog twee gewone jampotjes.
Van pitten ontdaan had ik nog ruim drie kilo pruimen. Als alles helemaal goed was gegaan, had dat twaalf potjes heerlijke pruimenjam opgeleverd. De inhoud van een potje is helaas volledig over de keukentafel gegaan omdat bij het op zijn kop zetten bleek dat het dekseltje er niet goed op zat (dat is het nadeel van de babyvoedingpotjes, ze sluiten minder goed). Van een ander potje had ik zelf gelukkig al door dat het dekseltje er niet goed op wilde, dus de inhoud daarvan eten we maar gewoon eerst op. Al met al toch nog tien potjes jam. En nog lekker ook! Het eerste potje is al halfleeg. Het is niet (te) zoet, iets aan de zure kant, maar dat vind ik juist lekker. Wel is het (doordat er minder suiker in zit) een beetje aan de dunne kant geworden. Later las ik dat als je jam zonder of met weinig suiker wilt maken, je Marmello kunt gebruiken om de jam dikker te maken. Dat ga ik een volgende keer proberen.
We zullen het wel horen, want nu is het onze beurt om uit te delen. Mijn schoonvader en de overbuuv zijn natuurlijk als eerste aan de beurt!
En vandaag maar verder met de andere helft van de zure appels, de zoete appels en de stoofperen.. Genoeg te doen dus.